Internet der dingen

Het komt eraan. Het internet der dingen. Ik wist het niet. Ik Liep achter. Dat irriteerde me een beetje.
Wat is het? Ik kan me het nog niet helemaal voorstellen, maar het wordt internet driedimensioneel. De RFID chips zitten al in veel voorwerpen en over een poosje gaan ze met elkaar communiceren. Ze worden met elkaar gelinkt en zijn direct op straat al uit te lezen, maar natuurlijk ook op het vertrouwde tweedimensionale internet. De echte wereld en de virtuele zullen in elkaar over lopen en het verschil zal soms niet duidelijk zijn.
Tot zover heb ik het begrepen. Maar als het zover is zal ik me, zeker weten, vaak gaan verbazen: “Oh dat kan je er dus ook mee…!”

Dat deze ontwikkeling al een tijdje aan de gang was en ik had het niet door, dat maakt me… wrevelig. Ik dacht bij de tijd te blijven, maar stiekem verandert de wereld om me heen.
Heeft mijn dochter het over Ugg’s, en ik weet niet wat dat zijn, naahh, kan niet schelen. (Heb wel gegoogeld. Ze wou het me namelijk niet vertellen. Je bent namelijk niet van deze wereld als je nog nooit van Ugg’s gehoord hebt.)

Maar echt belangrijke dingen van de laatste twintig jaar…
Een oor dat op een muis groeit, een man die een vrouw wordt, DNA, nanotechnologie, een permanent station in de ruimte, geld uit de muur, betalen met plastic, een compact disc met honderden boeken.
Wat kan ons nog verbazen?
Soms valt het tegen. Vertalen, dat kan een computer niet echt. We beseften niet eens hoe ingewikkeld taal was: Als een computer beter schaakt en rekent dan de mens dan zal hij ook wel kunnen vertalen. Mis! Pas toen de taal aan computers geleerd moest worden kreeg men een besef hoe ingewikkeld taal is. Poëzie is alleen weggelegd voor de mens. Een computer zal die nooit begrijpen, laat staan vertalen.
Dat geeft toch een goed gevoel, dat wij dat beheersen en de computer niet. Tenminste, mij wel.

Boeken

Handige site, voor als je een idee wilt krijgen wat je ooit nog eens wilt lezen.
www.boekmeter.nl  Een database van boeken.
Van de top 100 telde ik 15 boeken die ik gelezen heb. Er valt dus nog heel wat in te halen. Verheug me er al op, lekker in bed met een boek. Geduldig papier, dat niet wacht om op geklikt, gescrolled, met muiscursor betast, van stroom voorzien te worden. Geen hyperlinks die je dwangmatig gaat volgen. Slechts voetnoten in piepkleine letters.
Lezen van een scherm gaat ook langzamer, las ik ergens, 70% van de normale snelheid als je van papier af leest. En het is ook vermoeiender.

Maar ik vrees dat morgen de computer weer lonkt, met zijn grote glazen oog. Zoals de duivel eens aan Jezus heerlijkheden toonde om hem overstag te laten gaan.. maar ik zal wel bezwijken voor de beloften die de computer mij elke dag weer doet. Het stopcontact zal mijn laptop met stroom bezwangeren, de wereld gaat voor mij open en ik log in op het netwerk van goed en kwaad, ik surf langs alle koninkrijken der aarde en elke hyperlink zal mijn wijsvinger prikkelen om te klikken en te klikken en te klikken en… totdat mijn geest, diffuus en confuus, geen tel meer geconcentreerd zal zijn op wat dan ook….

Triest. Zo triest!

Ali Baba leest voor uit de sprookjes van 1001 nacht. Die sfeer! Aanvankelijk straalt het die geest uit. Een exotisch harpmuziekje. Beetje bij beetje dringt het tot je door. Geen sprookje! Hier worden kinderen voorbereid zich ooit op te laten blazen.

Het youtubefilmpje is afkomstig van Memri TV.

PVV: Wat moet je er mee?

Het youtubekanaal van de PVV bevat filmpjes die moeten aantonen dat er “onregelmatigheden” waren voor de gemeenteraadsverkiezingen.
Er staan 5 filmpjes op, waarvan 4 van stemmende Nederlanders die zichtbaar van buitenlandse afkomst zijn en waarschijnlijk moslims. De onregelmatigheden bestaan er vooral uit dat er bij elkaar in het stemhokje wordt gekeken.

Dit youtubekanaal van de PVV bestaat pas sinds vandaag. Eén ding is zeker: het draagt niets goeds bij aan de Nederlandse samenleving, eerder trekt het de samenleving uit elkaar. De reacties op de filmpjes bestaan uit schelden over en weer van aanhangers en tegenstanders. Lijsttrekker Sietse Fritsma van de PVV zegt dat moslims doorgaans geen PVV stemmen en dat ze daarom benadeeld zijn.

De indruk die ik krijg van dit youtubekanaal: Er wordt één bevolkingsgroep in een kwaad daglicht gesteld.
Bedenk hoe de Nazi’s ook “bewezen” met filmbeelden dat die ene bevolkingsgroep niet deugde!

In mijn woonplaats heb ik, met eigen ogen gezien, dat er soms ook meerdere autochtonen in één stemhokje stonden. Natuurlijk zijn daar geen filmbeelden van.

De impliciete beschuldigingen zijn natuurlijk: Turkse man controleert bij zijn vrouw of ze ook werkelijk stemt zoals hij haar geïnstrueerd had.
Of: marokkaanse man, die rondloopt met 2 stembiljetten, heeft natuurlijk zijn vrouw gedwongen hem te machtigen, zodat hij ook haar stem kan bepalen.

De blankere Nederlander is verheven boven alle verdenkingen. Er zijn ook geen (heimelijk gemaakte filmpjes) van.

De PVV? Trap er niet in!

Jacques Brel

Herman van Veen schreef op een van zijn platenhoezen: “Wie denkt dat Brel dood is, is niet goed bij zijn bewustzijn!”
Als je goed om je heen kijkt in de muziekwereld, kun je niet anders dan deze woorden van Van Veen beamen. Wende Snijders, Huub van der Lubbe “coveren” zijn chansons nog graag.
Maar het mooiste is natuurlijk om Brel zelf bezig te zien, zwaaiend met zijn lange armen, gebarend met de grote handen, zijn benige hoofd, zijn paardengebit. Zijn lichaam ging op in het lied. Een expressief wezen van top tot teen. Geen enkele emotie bleef gespaard: Hard, zacht, schreeuwend, lallend, gemeen, lief, mooi, lelijk, enz, enz.
Aanschouw het wonder dat Jacques Brel heet:

Een groep soldaten voor een hoerenkast op wielen (als ontgroening?)
Natuurlijk gaat de diepere achtergrond van dit lied over het kanonnenvoer dat in de rij staat voor de oorlogen die door de mensheid gevoerd worden.

(De 3 filmpjes hierboven: Dit optreden van Brel in 1964 in Bergen werd destijds door de VPRO georganiseerd in een eetcafé. De band van Brel stond op een super klein podium en was verscholen in het donker. )

(“The church ladies” is wel een erg vrije vertaling voor “les bigotes”. Une bigote = een kwezel)

Les désespérés
Ils se tiennent par la main
Et marchent en silence
Dans ces villes éteintes
Que le crachin balance
ne sonnent que leurs pas
Pas à pas fredonné
Ils marchent en silence
Les désespérés

Ils ont brûlés leurs ailes
Ils ont perdu leurs branches
Tellement naufragés
Que la mort paraît blanche
Ils reviennent d’amour
Ils se sont réveillés
Ils marchent en silence
Les désespérés

Et je sais leur chemin
Pour l’avoir cheminé
Déjà plus de cent fois
Cent fois plus qu’à moitié
Moins vieux ou plus meurtris
Ils vont le terminer
ils marchent en silence
Les désespérés

Et en dessous le pont
L’eau est douce et profonde
Voici la bonne hôtesse
Voici la fin du monde
Ils pleurent leurs prénoms
Comme de jeunes mariés
Ils fondent en silence
Les désespérés

Que se lève celui
Qui leur lance la pierre
Ils ne sait de l’amour
Que le verbe s’aimer
Sur le pont il n’est plus rien
Qu’une brume légère
Ça s’oublie en silence
Ceux qui ont espéré

Ordnung muss sein

Komt een vrouw in beeld. Een oudere, grijze vrouw van zeker zeventig jaar. Achter een rollator, meen ik me te herinneren.
Zegt ze: ”Ik ben zwaar ontstemd. Ik heb in het ziekenhuis gelegen, dus ik heb geen tijd gehad om mijn identiteitskaart te vernieuwen. Kom ik op het stembureau. Zeggen ze: “Sorry mevrouw, u mag niet stemmen, want uw ID-kaart is verlopen.”
“Nou!”, zegt die mevrouw. “Dat vind ik zo…. Duits…!
Bozer en bozer word ik als ik tot me door laat dringen wat er is gebeurd.
De oude vrouw heeft het natuurlijk uitgelegd dat ze ziek was geweest enzo. Maar voor begrip zaten de controleurs niet in het stembureau. Controleren en de wet uitvoeren!
De letter der wet. Maar dat de geest der wet de essentie is waar je naar moet handelen…. geen flauw benul in die gatenkaashersens van die schaamteloze botteriken in het stembureau.
Weliswaar klinkt befehl ist befehl hier een beetje zwaar. En dat haar ausweiss niet in orde was… ze moest zelf ook al aan de Nazi’s denken.
Natuurlijk mag je de vergelijking maken. Het gaat immers om de mentaliteit die ze aan de dag leggen. De publieke functie. Het krijgt een fascistisch tintje! Enerzijds vanwege die ausweiss (die iedere Nederlander altijd bij zich moet hebben.) Anderzijds de onverbiddelijke wijze waarop de uitvoerders der wet er mee omgaan. Befehl ist befehl, denk ik toch stiekem weer, want die mentaliteit laten ze zien, en ordnung muss sein. Oh, wat maakt het me boos!!!, als ik weer aan die oude vrouw denk.

Taalverschijnselen

Bij deze een rijtje taalverschijnselen.
(Als ‘disclaimer’: ik bedoel er niets mee en ja, ik bezondig me ook aan heel veel hierondergenoemde verschijnselen (behalve aan die ik ergerlijk vind .)

Foutief gebruik:
werkwoorden wederkerend maken, terwijl ze dat niet zijn.
* Zich beseffen
Ze besseffen zich niet waar ze mee bezig zijn. (zich gewoon weglaten)
(Er wordt uitgegaan van een analogie met zich realiseren of zich rekenschap geven van)
* zich irriteren
Daar irriteer ik me heel erg aan. (Dat irriteert me. of: Dat ergert me)
(Zich ergeren bestaat, dus zich irriteren zou ook kunnen)

 

Stopwoorden/zinnen
* Dan heb ik zoiets van… (Dit is alweer een oude, ruim twintig jaar geleden kwam deze in zwang. Werd aanvankelijk vooral gebruikt in situaties waarin de spreker zijn diepere gevoelens moest uiten, zoals in de psychiatrie. Later hoorde je het te pas en te onpas.)
Als hij naar me kijkt dan heb ik zoiets van, wil hij iets van me misschien?
* Toppie!
We spreken af om 4 uur. Oké, Toppie! (Echt als stopwoord. Aanvankelijk gebruikt bij leuke gebeurtenis, of topprestatie.)
* Helemaal
Helemaal toppie! Helemaal goed! Helemaal …..!
Hoe was het concert? Helemaal fantastisch (-te gek, vet, enz.)
* Gaat lukken, zal wel lukken
Veel plezier met uw nieuwe televisie. - Gaat lukken!
* -gebeuren (Zelfs.nw+gebeuren)
Ik heb niets met het tuingebeuren.
In juli begint weer het vakantiegebeuren.
* Geniaal
Wat een geniaal doelpunt!
(Amerikanen gebruiken genius heel veel.  Bob dylan is a genius. Prince? Man, he’s a genius!)
* OK!
De hele dag door OK zeggen is nog maar een paar jaar aan de gang. (ca 5 jaar?)
Zeg je tegen een kennis Mijn vader is overleden. Zegt hij OK! (Maar het is natuurlijk helemaal niet OK)
(Heb gehoord dat deze manier van OK zeggen uit de serie Friends afkomstig is.)
* Duh of duhhuu (Voornamelijk door jeugd. Alweer uit de mode. Komt uit Amerika: The!)
Bij verontwaardiging: Johan Cruijf, een goede voetballer? Ja, duh!
* Boeien! (Als iets niet boeiend is.)
We hebben naar korfbal gekeken. Boeiuhhh!
* Goed bezig zijn.
Jij bent goed bezig! (Als je je waardering wilt uitspreken voor wat iemand doet.)

Van vroeger herinner ik me: “Je zuster op een houtvlot!” Werd vaak nog uitgebruid met: “….in de Sahara!”  (Ook deze stoplap is al lang uit de mode).

Aanhef (informele) brief/E-mail:
(Ik schrijf meestal Hoi Klaas, Hallo Jan, Dag Piet.)
De laatste tijd krijg ik E-mails die steevast beginnen met:
Hey Wim,
of
Heey Wim,
Niet één of enkele keren, maar heel vaak van diverse mensen.

Op het werk / vergaderen / managers:
Actiepunten (Dingen die jij moet doen.)
Transparant (Als ‘t een zootje is, moet het dit worden)
Doorpakken (Geen zin meer, maar je moet toch.)
Verbeterpunten (Berg je, als je er geen kunt verzinnen in een functioneringsgesprek. Er zijn ALTIJD verbeterpunten.)
Een probleem tackelen (Een list verzinnen.)
Outplacement (Als ze je niet meer moeten.)

Kan momenteel niets meer bedenken. Aanvullingen zijn welkom.